Jan Geerts

Jan Geerts

Mijn blog - reacties welkom


Dinsdag 17 mei 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Tue, May 17, 2011 18:24:18

Vroeger hadden we meer gezin.

Ons gezin is nu M., Sproet, Nilsson en ik.

De helft van ons gezin is ziek.

Nou ja, niet in orde eigenlijk.

Dat hebben we eerder gehad in dit land.

Lang geleden, met de kinderen.

Lekker gekampeerd in Wallis. Toen het teveel regende, naar Frankrijk gegaan.

Altijd mooi weer.

En diarree.

Snel teruggegaan naar Zwitserland.

Bij M. en J. bleef dat zo. Een vorm van paratyfus.

Huisarts gaf middeltjes, hielpen echter matig.

M. heeft er lang last van gehad.

Na een half jaar was alles weer normaal.

Nu weer de helft van ons zwak.

M. heeft veel last van haar rug. Loopt heel moeizaam. Veel pijn.

Ze heeft daarnaast een lelijke hoest. Is dus ziek.

Volgens M. geeft een hoestbui een nieuwe dimensie aan het begrip rugpijn.

Tja.

Onze Sproet loopt bij de dierendokter in Frutigen.

De bloeduitslagen bleken goed. Alle gemeten functies en waarden in orde.

Vanmorgen was ze een stuk beter dan de laatste dagen.

Ze huppelde verschillende keren in het bos. Keek dan wel om zich heen van : Waar zijn we ook al weer?

Ze reageert duidelijk beter. Ze kwispelt soms. Wil goed eten.

Neus bloedt niet meer.

Dierendokter denkt dat het een hersenbloeding is geweest. Geen tumor.

Geen medicijnen. Rustig aan doen.

Komt goed uit met M.

Als ze samen gaan wandelen, gaat het langzaam en komen ze niet ver.

Geeft niks.

Nilsson en ik lopen lange stukken. Nou ja, langere, zeg maar.

Zo komt het samen met ons goed.

Zondag 15 mei 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Sun, May 15, 2011 15:33:05

Zondagmiddag in Frutigen. In de caravan.

Soms een beetje zon. Vaak wolken. Geregeld regen.

We hebben op de Ipad de app van radio 1 gezet. Luisteren dus naar Ajax-Twente. 1-0 nu. Balen.

Gisteren waren we om 7 uur ’s morgens vertrokken, om 6 uur ’s middags waren we hier. Voorspoedige reis gehad.

Hoe dichter we bij Zwitserland kwamen, hoe kouder het werd en hoe meer het ging regenen.

Vannacht hele nacht regen.

Nu dus wechselhaft.

Sproet is niet goed.

Sinds twee weken is haar gedrag veranderd. Wil niet meer mee wandelen. Eet meer. Lijkt soms te verstijven. Is geregeld erg onrustig (dwangrondjes lopen). Reageert niet goed op ons, blijft ’s morgens liggen en begroet ons niet.

Deze week met haar bij de dierenarts geweest. Het leek haar zenuwpijn uit de rug. Ik heb twijfels geuit. Gedrag is echt anders. Medicijnen tegen pijn meegekregen. Lijkt niet echt te helpen.

Gisteren in de auto ging het goed.

Ze had het hier altijd erg naar haar zin. Wist direct de plekjes op te zoeken waar vorige keer eenden waren. Ze rende door altijd door de bosjes heen en langs de rivier.

Nu liep ze vlak voor me en vlak achter me. Haast wezenloos. Soms staat ze stil en schudt wat met haar hoofd. Ze lijkt wel te herkennen waar ze is.

Vannacht heeft ze uit haar neus gebloed. Vanmorgen druppelde ze nog wat.

Langs de dierenarts gegaan. Hij vond dat het meeviel. Wil graag morgen bloedonderzoek. Sproet was bij hem, waarschijnlijk door de adrenaline, heel actief. Ze liep actief rondjes in de behandelkamer. Ik heb mijn zorgen geuit.

Dus morgen afwachten. Eerst bloedonderzoek laten doen. Geen goed gevoel over.

Kamperen in Zwitserland is nu dus lastig.

Woensdag 11 mei 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Wed, May 11, 2011 12:57:22

De kat heet Max. Heb ik niet bedacht. Over een paar weken halen we hem op.

Of haar.

Eerst op vakantie. Zijn we wel aan toe.

M. dan.

Ik heb veel meer vrij. Had vorige week nog vakantie.

Heb vanaf zaterdag twee weken vrij.

Eerder aangegane verplichtingen maken dat noodzakelijk. Dus twee weken niet naar Friesland.

Wel naar Zwitserland.

Al meer dan 40 keer zijn we naar Zwitserland gereden.

Ik ken de route uit mijn hoofd.

M. heeft daar geen vertrouwen in.

Ze heeft bij de ANWB de nieuwste routekaarten opgehaald.

Daarnaast gaat ook de tomtom aan.

Dat zorgt altijd voor discussie tussen M. en de mevrouw van de tomtom. Ze hebben geregeld meningsverschillen. Daarbij blijft de mevrouw van de tomtom het netst in het taalgebruik.

Ik weet naar wie ik moet luisteren. We gaan tenslotte op vakantie en dan is het belangrijk om in goede sfeer aan te komen.

Onderweg spelen we cd’s af die M. onlangs heeft gekocht.

Ook de nieuwste van Steve Earle.

Verplichte kost voor iedereen die van echte muziek houdt.

Hieronder enkele fragmenten.

GELUID MOET HARD STAAN.


http://www.youtube.com/watch?v=c8bGpDDeELU

http://www.youtube.com/watch?v=V1kTjHr4ZLA&feature=fvwrel

Dinsdag 3 mei 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Tue, May 03, 2011 09:37:59

Volgend jaar weer familieweekend. Een kort weekend. Mijn generatie gaat in een apart gebouw. Ze houden erg rekening met mij. Ik heb dit jaar dan ook erg mijn best gedaan. De kippen maar een keer gevoerd.

De katten waren erg blij met mijn onaangekondigde bezoek.

Vooral de oudste kat. Een kater.

Die begint ’s middags rond 4 uur te balken om eten. Hij heeft een heel vervelende balk.

Wij hebben drie katten.

De oudste is een asielzoeker. Onze dochter had deze kat over. Is 6 jaren geleden bij ons gekomen. Heeft zich snel aangepast.

Nou ja.

De anderen pasten zich snel aan hem aan.

Hij is nogal aanwezig. Maakte zich niet populair bij de andere beesten.

Kan wel heel goed opschieten met onze jongste kat.

Heeft echter permanent oorlog met de middelste kat.

We moeten vaak stofzuigen door opzettelijk haarverlies.

De kat is wel oud. En vermagert. Is aan het afbouwen, zeg maar.

Onze dochter in Milsbeek heeft nu een nestje katten.

Mooi nestje.

Dan wordt de verleiding groot.

M. zag er een heel mooi cypers poesje bij. Kan ook katertje zijn. Daar hebben wij niet zoveel oog voor.

Onze kat Bram heeft de eerste maanden van zijn leven Saartje geheten.

Cypers is dat kleine poesje wel.

We hebben deze gereserveerd. Kostte niet veel moeite.

Nu nog een naam.

Ik heb altijd veel ideeën. Voor namen.

We kiezen altijd een naam die M. bedacht heeft.

Zo zit dat bij ons.

Zal wel geen Milly worden. Of Apple. Bente. Saab. Volvo.

Vrijdag 22 april 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Fri, April 22, 2011 13:42:41

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Ik moet positief zijn en me goed inzetten om er een geslaagd familieweekend van te maken.

Woensdag 20 april 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Wed, April 20, 2011 09:41:42

Het zijn barre tijden.

Emotioneel gezien.

Dat komt door familie.

Ik ben gek op familie.

Maar dan wel in tijd beperkt.

Ik vind het hartstikke leuk om familie te ontmoeten. Met ze te praten. Wandelen.

Tja, wat kan je nog meer doen.

Een halve dag, maximaal een hele dag is voldoende.

Voor mij dan.

Anderen denken daar anders over.

Wij gaan al heel veel jaren op familieweekend.

Voor mij is de naam al verkeerd.

Familiedag zou mooier zijn.

Het gaat om de familie van mijn verloofde.

Aardige mensen. Leuke mensen.

In de loop der jaren zijn er steeds meer familieleden bijgekomen.

Alle broers en zussen kregen kinderen.

Die kinderen krijgen nu ook weer kinderen.

We begonnen oorspronkelijk met vader, moeder, 5 kinderen en aanhang.

Nu hebben we de grens van 30 gepasseerd.

Dat is veel.

Ik oefen voor het weekend alle namen. Vooral van de nieuwe kinderen.

Of van de nieuwe verkeringen.

Ik krijg van tevoren van mijn verloofde ook adviezen. Wat ik wel of niet mag zeggen. Waarvoor ik moet opletten.

Het zijn best veel adviezen. Meer instructies eigenlijk.

Ik sta alleen met mijn wens van een familiedag.

Ze komen mij wel tegemoet. Vinden ze.

We gaan soms een kort weekend. Van vrijdag tot zondag.

Dat wordt afgewisseld met een lang weekend.

Komend weekend wordt lang.

Begint al op donderdag.

Gaat door tot maandag.

Ik heb dispensatie voor de donderdag.

En ik mag tussendoor even naar huis.

Kippen voeren.

Dit jaar is extra belastend.

Mijn verloofde bereikt een kroonleeftijd.

Op eerste paasdag.

Mijn verloofde leek het leuk als we dat in het familieweekend vieren.

Mij is op het hart gedrukt dat er niets aan gedaan mag worden.

Tja.

Vind ik niet logisch gedacht.

Een lang weekend en een vrouw op leeftijd.

Het is een barre tijd.

Woensdag 13 april 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Wed, April 13, 2011 09:42:11

Wij hebben een ritje gemaakt met de cabrio.

Sinds kort hebben wij een cabrio.

Een cabrio op leeftijd.

Dat zie je alleen aan het kenteken.

Hij is vet mooi.

Automaat.

Saab.

Meer kun je je niet wensen.

Denk ik. Soms. Cabrio-gezien dan.

Zo gauw de zon dreigt te schijnen, plannen we een rit.

Zaterdag scheen de zon. Rit gepland dus. Met vrienden.

Die hebben ook een cabrio.

Geen Saab.

Dat is jammer.

Hun cabrio was zaterdag stuk.

Ze mochten wel meerijden met ons.

We zouden tenslotte samen gaan.

Traditionele plaatsverdeling: mannen voorin, vrouwen achterin.

Zon scheen heerlijk en we zaten voorin lekker achter het glas.

Achterin was het koud. Zeiden ze. Pas op het eind zeiden ze dat.

Teveel gepraat om het op te merken.

Mooie tocht gemaakt langs Schoonebeek (mijn roots laten zien).

In Bourtange hebben we opgestoken.

Veel Duitsers in Bourtange.

Wilden natuurlijk wel eens zo’n mooie verdedigingslinie zien.

Via de Hondsrug terug.

Was leuk. En gezellig. En warm. Voorin dan.

In juni gaan we een nieuwe tocht maken met z’n 4en.

Op de Veluwe.

In twee cabrio’s. Als de Duitse cabrio het doet.

Wij hebben altijd plek achterin.

En dan is het vast warmer.

Ik zal voor de zekerheid een plaid kopen.



woensdag 6 april 2011

Hoofdstuk 5Posted by Jan Geerts Wed, April 06, 2011 10:09:01

Meten is weten.

Soms.

De onderzoeker vraagt een heleboel mensen hoe gelukkig ze zijn (wat is geluk dan?) en om dat geluk een cijfer te geven. En dan blijkt bijv. dat de Nederlander zich gemiddeld 7,5 gelukkig voelt.

Wat meet je dan eigenlijk?

Wat kun je dan allemaal een cijfer geven?

Slapen, eten, drinken?

Meten is weten. Zeggen sommigen.

Ik heb een energiemeter.

Die meet precies hoeveel energie je hebt.

Belangrijk om te weten.

Als je teveel hebt, kun je je niet meer concentreren. Moet je energie kwijtraken.

Als je te weinig hebt, moet je rusten. Energie opdoen.

Met mijn energiemeter kun je dat precies meten.

Vorige week vrijdag heb ik de energiemeter meegenomen naar mijn werk.

Onderzoek gedaan.

Kinderen van groep 8 gemeten. En een ouder.

Vaak was de geleiding van de energiebaan te gering voor een correcte uitslag.

Met groene inkt wordt de geleiding een stuk beter.

Dat wilden ze wel.

Ze wilden het echt weten.

Na de eerste meting kregen de onderzochte personen opdrachten.

Tien minuten op stoelen klimmen.

Of rustig op de grond liggen.

Alles natuurlijk afhankelijk van de meetuitslag.

Daarna allen opnieuw gemeten.

Energiepeil was toen bij meesten goed.

Alle onderzochten zaten de rest van de dag met goede energie.

En met heel groene vingers.

Heb ze nog wel even gevraagd of ze ook goed bij de tijd waren.

Dat waren ze.

Ze wisten zelfs de datum te noemen.

Ik ken nu veel meer Friese woorden.

Ook minder nette.

Next »